zondag 19 juli 2009

Las Leñas


De laatste loodjes. Ze zouden zwaar moeten zijn, maar het valt allemaal best mee. Nu jullie daar allemaal van de zinderende zomer genieten, ben ik aan het skien geslagen.
In santiago had ik een paar mooie Head Monster ski´s op de kop getikt. En meteen maar even getest in de resorts daaro. Die overigens niet erg bijzonder zijn als je de gigantische skioorden in de alpen gewend bent. Ze zijn een stuk kleiner en minder uitdagend. Maar hier in argentinie heb je Las Leñas. Wat qua pistes wederom niks voorstelt. MAarrrr er is de marte. Wat is Marte? Dat is een lift die een weldaad aan off piste afdalingen ontsluit. Zo vanuit de lift mooie couloirs in skien.

Als er sneeuw ligt tenminste.

En dat is nu net het probleem. Hoewel het prime skiing season zou moeten zijn, ligt er overal in zuid amerika veel te weinig sneeuw. Volgens sommigen vanwege een sterke el niño. Of zou het klimaat misschien aan het veranderen zijn? In ieder geval zorgt dat ervoor dat het merendeel van die prachtige lijnen in Las Leñas niet te skien is. En de paar die dat wel zijn zijn al helemaal omgeploegd. Als je nog een stukje poeder wil vinden moet je dus een flink eind wandelen. Zodoende heb ik de afgelopen dagen hijgend en puffend door de sneeuw gesjokt met mijn ski´s op de schouders teneinde nog enkele redelijke afdalingen te vinden. Wat met de serene klanken van moby´s nieuwe plaat en prachtige uitzichten ver weg van de liften nog zo slecht niet is.

Aanvankelijk stond ik op de camping in Malargue, een 70km van Las Leñas vandaan. Maar buiten het feit dat dat toch wel fris was (-20), deed de bus er echter erg lang over om mij naar de sneeuw te brengen. Dus heb ik mijn intrek genomen in een hutje een kleine 20km buiten Las Leñas, bij de locale skibums die daar het hele seizoen vertoeven. En dat is best gezellig. Zo worden er ´s avonds grote argentijnse steaks gebraden op het vuur, waarna de ketel met fernet rondgaat.

Nu heb ik mezelf even een culturele break gegeven, en zit ik in Mendoza. Het plan was om een paar dagen museums en de stad te zien, en terug te keren naar Las Leñas wanneer het eindelijk gaat sneeuwen. En eigenlijk, dat is het nog steeds. Maar Mendoza is een beetje duf dezer dagen. Vanwege de varkensgriep zijn disco´s en musea gesloten, en blijft iedereen maar een beetje binnen. Maar niet getreurd, volgens internet (en dat heeft altijd gelijk) moet het de komende dagen gaan sneeuwen in Las Leñas, dus kan ik straks weer de verse poeder in. Voordat ik over alweer 3 weken terugkeer naar jullie niet-zo-koude-maar-wel-veel-te-platte kikkerlandje.

maandag 6 juli 2009

Santiago

Jaja daar is ie weer. Deze keer vanuit Santiago, Chile, waar ik mijn intrek heb genomen bij Nelson en zijn moeder. Nelson is een langharige, bebaarde, getatoeerde en vooral geweldig toffe metalhead die ik via couchsurfing heb leren kennen, alwaar hij mij onderkomen aanbood. En bij binnenkomst in zijn piepkleine maar o zo leuke appartementje werd ik meteen omarmd door zijn moeder, die helemaal weg van me is. Zo rijdt ze mij (tegen mijn protesten in) naar de skiwinkels, alwaar zij met de verkoper flirt terwijl ik een paar prachtige ski´s aanschaf. En vandaag voor het eerst geskied in de bergen die hier een kleine twee uur buiten santiago liggen. Zo stond ik vanmorgen in alle vroegte met mijn ski´s in de metro. Waar ik met de nodige verbazing werd aangekeken. Maar 2,5 uur later suisde ik de berg af en was ik dat alles vergeten. Tot ik dezelfde 2,5 uur weer terug moest reizen, in rush hour. Je moet er wat voor over hebben als je een rijkeluisport ´el cheapo´ wil beoefenen :)
Het viel overigens niet mee weer actief te zijn na enkele dagen keihard feesten. WAnt zowel Nelson als zijn moeder werken nachtdiensten en hebben dus een bepaald ander ritme dan ik gewend ben. Bovendien is feesten hier in Santiago een sociale verplichting waar je niet zomaar onderuit komt. Elke avond geeft iemand wel een feest en ´nee´ kennen ze hier niet. Zodoende heb ik de afgelopen nachten gefeest in alle hoeken van Santiago tot de zon weer opkwam. En dat voel je wel als je ´s ochtends op de piste staat. Maar je hoort mij verder niet klagen hoor :D Ik heb een overdaad aan geweldig leuke mensen ontmoet, en gestoorde feesten bezocht de afgelopen dagen. Maar vooral is het heel gezellig hier in huis.

Als ik me hier kan losmaken de komende dagen is het plan om de grens over te steken naar Argentinie (als die niet is ingesneeuwd). Daar ga ik dan via Mendoza richting Las Leñas, het poederparadijs van de Andes.
Que vida tan dura.

En hartelijk dank voor alle email! Ik probeer te beantwoorden maar kom er nauwelijks aan toe. Maar waardeer het zeer. Dus denk niet dat ik jullie vergeet. En blijf vooral schrijven. Ik kan alleen geen antwoord garanderen. Dat krijgen jullie in augustus ´in person´.
Ciao!